konserwacja auli

Rok 2016

konserwacja auli

Podczas prac konserwatorskich przy dekoracji podium na kilku piętrach rusztowania równolegle pracowały dwa zespoły. Jeden zajmował się malarstwem na sklepieniu, na ścianach i we wnękach okiennych, a drugi rzeźbami i sztukateriami. Często pracowano na dwie zmiany, dlatego prace rozpoczynały się wczesnym rankiem, a kończyły późnym wieczorem. Zazwyczaj wolne od pracy nie były także weekendy, m.in. ze względu na fakt, że pewne procesy muszą być wykonywane bez dłuższych przerw.

konserwacja auli

Zarówno przy malarstwie jak i rzeźbach prace zawsze rozpoczynają się od rozpoznania obiektu, a potem oczyszczania, którym jednym z elementów jest odsalanie. Na wybrane partie malowidła konserwatorzy musieli nałożyć specjalne odsalające pulpy.

konserwacja auli

Na najwyższym poziomie rusztowań, tuż pod sklepieniem, trwały prace przy rzeźbach i malarstwie.

konserwacja auli

Wejście na najwyższy poziom rusztowania wymagało pokonania kilku pięter, co było szczególnie trudne, gdy konserwatorzy musieli ostrożnie wnosić na samą górę wiadra z wodą. Takie „wycieczki” z wiadrami w górę i w dół odbywały się kilka razy dziennie przez ponad trzy miesiące.

konserwacja auli

Przy jednej grupie rzeźb pracowało równolegle kilka osób.

konserwacja auli

Czasami najprostsze narzędzia okazywały się najlepsze…

konserwacja auli

Podczas prac niejednokrotnie odbywały się narady. Postęp prac na bieżąco śledził też m.in. rektor UWr Adam Jezierski oraz ówczesna miejska konserwator zabytków we Wrocławiu Katarzyna Hawrylak-Brzezowska.

konserwacja auli

Nieodzownym elementem były też komisje konserwatorskie, gdy wspólnie podejmowane najważniejsze decyzje.

konserwacja auli

Praca konserwatora dzieł sztuki jest bardzo wymagająca. Trzeba mieć nie tylko odpowiednie umiejętności, ale też m.in. siłę, wytrwałość i cierpliwość, gdyż efekt swojej ciężkiej pracy można zobaczyć dopiero po kilku miesiącach.

konserwacja auli

Osoby zajmujące się malarstwem sklepiennym najwięcej czasu spędzały w pozycji stojącej z uniesionymi rękoma.

konserwacja auli

Ogromnego skupienia i pewnej ręki wymaga np. uzupełnianie spękań i ubytków na sklepieniu.

konserwacja auli

Specjalnych umiejętności wymaga także wieloetapowy proces złocenia polegający na nakładaniu złota płatkowego.

konserwacja auli

Praca niejednokrotnie może być niebezpieczna dla zdrowia, dlatego niektóre czynności można wykonywać jedynie w maseczce zabezpieczającej przed dostaniem pyłu do dróg oddechowych.

konserwacja auli

Wiele czasu zabiera nie tylko praca fizyczna, ale też umysłowa, jak np. analiza materiałów ikonograficznych, porównywanie jej z rozpoznanymi warstwami i technikami, w jakich pracowali poprzednicy oraz podejmowanie decyzji, w jaki sposób należy postępować dalej.

konserwacja auli

Praca pod presją czasu to także nieodzowny element pracy konserwatora dzieł sztuki, choć na pewne procesy chemiczne nie mają oni wpływu. Nie da z góry przewidzieć, ile będzie trwało odsalanie malowidła czy oczyszczanie z powierzchownych zabrudzeń różnych skomplikowanych pod względem faktury partii rzeźb.

Projekt „Zintegrowany Program Rozwoju Uniwersytetu Wrocławskiego 2018-2022” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Społecznego

logo Fundusze Europejskie
flaga Rzeczypospolitej Polski
logo Unii Europejskiej - europejski fundusz społeczny
NEWSLETTER
E-mail
Polityka cookies i prywatności

Strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celu niezbędnym do prawidłowego działania serwisu, dostosowania strony do indywidualnych preferencji użytkownika oraz statystyk. Wyłączenie zapisywania plików cookies jest możliwe w ustawieniach każdej przeglądarki internetowej, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji w plikach cookies należy opuścić stronę.

Return