E) grób nr 4270 z dużym zespołem naczyń (rys. J. Zipser, A. Józefowska, S. Domański i A. Hałuszko).
Nietypowa ozdoba z Domasławia „unikatowym artefaktem”
Najstarsze, największe i najważniejsze – takie są „Archeologiczne Sensacje”, mowa o corocznym podsumowaniu odkryć naukowych organizowanym przez czasopismo „Archeologia Żywa”. Również w tegorocznym plebiscycie znalazł się akcent z Uniwersytetu Wrocławskiego, a to za sprawą współpracy naszego biologa!
Plebiscyt „Archeologiczne Sensacje”, organizowany przez redakcję czasopisma „Archeologia Żywa”, dotyczy ważnych odkryć i ciekawych wydarzeń związanych z pracami archeologów. Odkrycia i wydarzenia ocenia jury złożone z dziennikarzy, popularyzatorów nauki i niezależnych twórców.
W tym roku oceny przyznano w dziesięciu kategoriach: najważniejsza premiera dziedzictwa, najskuteczniej popularyzowane badania, unikatowy artefakt, najciekawszy projekt rozpoczęty w 2025, najlepsza wystawa czasowa, najważniejsza książka, najważniejszy skarb, najlepsze archeologiczne zdjęcie, najważniejsze zagraniczne odkrycie polskich archeologów i najważniejsze odkrycie archeologiczne w Polsce.
W ubiegłym roku „największym skarbem 2024” okazały się papirusy odkryte w Egipcie przez naszych archeologów.
A co wyjątkowego w roku 2025 udało się odkryć polskim archeologom zarówno w kraju, jak i za granicą?
W kategorii „unikatowy artefakt” miejsce 3 przypadło odkryciu z Domasławia (Dolnośląskie). Jest to ozdoba z chrząszczy w dziecięcym grobie sprzed ok. 2,7 tys. lat.
W specjalistycznych analizach zabytków z cmentarzyska kultury łużyckiej w Domasławiu uczestniczył prof. dr hab. Marcin Kadej z Wydziału Nauk Biologicznych UWr. W interdyscyplinarnych badaniach brały udział również: dr Agata Hałuszko, absolwentka biologii oraz doktor archeologii UWr (obecnie adiunkt na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie), oraz dr Anna Józefowska-Domańska, również absolwentka UWr (obecnie adiunkt w Instytucie Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk).
Naukowcy zidentyfikowali ozdobę wykonaną z chitynowych przedpleczy chrząszczy Phyllobius viridicollis, która umieszczona była w urnie grobowej dziecka w wieku ok. 9–10 lat.
Nietypowa ozdoba z Domasławia okazała się nie tylko ciekawostką, ale i cennym źródłem wiedzy. Pokazała, że w ceremoniach pogrzebowych wykorzystywano różnorodne materiały – od trwałego brązu po ulotne kwiaty i owady – aby upamiętnić zmarłych. Dzięki niej naukowcy mogą pełniej odtworzyć świat wierzeń sprzed ponad 2500 lat, a Domasław ponownie potwierdza swój wyjątkowy charakter na archeologicznej mapie Polski. Więcej na ten temat w artykule opublikowanym w czasopiśmie Antiquity.
O wynikach tegorocznego plebiscytu
oprac. Katarzyna Górowicz-Maćkiewicz
Data publikacji: 20.01.2026
Dodane przez: M.K.
