#PoniedziałkizWUWr 71
Doktor Kamila Kamińska z Instytutu Pedagogiki koordynuje na Uniwersytecie Wrocławskim sprawy związane z budowaniem i rozwijaniem relacji z otoczeniem, jest też kierownikiem Biura ds. Odpowiedzialności Społecznej. Od lat zajmuje się krytyczną pedagogiką miasta i edukacją międzykulturową i uważa, że jedynym istotnym pytaniem jest: w jaki sposób zamierzamy naprawić świat? Dlatego bada miasto i jego dynamikę, szczególnie w kontekście wielokulturowym. Łączy pracę naukową z doradztwem biznesowym i polityką miejską. Trudno w krótkim artykule wymienić wszystkie projekty lokalne i międzynarodowe, w które była i jest zaangażowana ale wiele dowiedzieć się można z wydanej właśnie książki „Ulica jako axis mundi. Krytyczna pedagogika miasta”, wydanej nakładem WUWr.
Zaproponowana przez Mirceę Eliadego koncepcja axis mundi — osi porządkującej wszechświat jednostki od jego zarania — stała się dla Kamili Kamińskiej kluczem do opisu dziecięcego doświadczenia miasta. Przestrzeń miejska obejmująca ulicę, sąsiedztwo, lokalność, okazuje się idealnym miejscem, by ten świat opowiadać i osadzać w nim własną tożsamość. Wrocław i Dolny Śląsk, będące miejscem życia i pracy autorki, tworzą konkretny kontekst rozważań, które zostają jednocześnie wpisane w szerszy, zarówno realistyczny, jak i metafizyczny horyzont pedagogiki miasta.
To książka o pedagogice miasta rozumianej krytycznie i z rozpatrywanej z zaangażowanego punktu widzenia. Autorka łączy perspektywę pedagogiki bell hooks z metodycznym podejściem Benjamina Blooma, proponując włączenie pedagogiki w obszar problemowy urbanistyki. Paidagogos, „towarzyszący dziecku w drodze do szkoły” od czasów greckiego polis, opowiadał o mieście; dziś może opowiadać także o walce o miasto, metodami której często są chciwość, praktyki komodyfikacyjne i gentryfikacyjne oraz inne próby zawłaszczania. Jak zauważył Banksy, walka ta toczy się przestrzeń — to o nią w końcu rywalizują deweloperzy, instytucje kultury, samorząd i… szczury.
Dzieci nie tylko kiedyś odziedziczą miasto — ono już dziś jest centrum ich świata i miejscem, w którym żyją. Książka przywraca im głos, za sprawą czego wpisuje się w praktyki konsultowania polityk i inwestycji miejskich z dziećmi i młodzieżą. Zawiera opisy projektów realizowanych w ciągu dekady, autorskie metody pedagogiki miasta oraz scenariusze zajęć możliwe do wykorzystania w pracy nauczycielskiej i animacyjnej. To propozycja dla tych, którzy chcą widzieć w ulicy nie tło, lecz przestrzeń wychowania i sprawczości młodych obywateli.
Serdecznie polecamy, książka w sprzedaży internetowej już w tym tygodniu!
Rekomendujemy także Państwa uwadze najnowszy, 29 tom czasopisma „Prace Kulturoznawcze”, pt. Sensitive Legacy in University Collections
Aktualny numer prezentuje różne podejścia do problemu wrażliwego dziedzictwa (ang. sensitive heritage) w zbiorach muzealnych i akademickich, koncentrując się przede wszystkim na materialnym i intelektualnym dziedzictwie nauki epoki kolonialnej oraz sposobach odpowiedzialnego i empatycznego obchodzenia się z nim. Punktem wyjścia dla wielu z tych rozważań jest kolekcja — obecnie przechowywana na Uniwersytecie Wrocławskim — pozostawiona przez niemieckiego antropologa Hermanna Klaatscha. Obejmuje ona szczątki ludzkie oraz artefakty antropologiczne pozyskane bez zgody i wiedzy społeczności, do których należały, często w wyniku grabieży grobów. Artykuły, które nie odnoszą się bezpośrednio do kolekcji Klaatscha, podejmują jednak kwestie ściśle związane z problemami, jakie ona — i inne jej podobne — stwarza. Należą do nich m.in. zastosowania koncepcji etyki troski w badaniach akademickich, działania społeczności rdzennych na rzecz repatriacji zrabowanych szczątków przodków, a także liczne sposoby omawiania i problematyzowania trwałego dziedzictwa kolonializmu w sztuce i muzeologii.
Więcej możecie przeczytać także w artykule Anny Klementowskiej: Kolekcje, które mogą ranić. O „wrażliwym dziedzictwie” w muzeach i zbiorach uniwersyteckich – Uniwersytet Wrocławski.
W poprzednim tygodniu ukazał się również na platformie Czasopisma Naukowe w Sieci najnowszy numer „Praktyki teoretycznej”
Tom zwieńcza serię trzech wydanych w 2025 roku numerów poświęconych „Aktualności szkoły frankfurckiej”. W przeciwieństwie do dwóch pierwszych, które dotyczyły genezy i historii tej formacji, ostatni numer poświęcony jest współpracownikom Instytutu Badań Społecznych, którzy nigdy oficjalnie nie stali się członkami „szkoły frankfurckiej”, choć ich wpływ na teorię krytyczną jest trudny do przecenienia. W numerze można znaleźć m.in. artykuły poświęcone Ernstowi Blochowi, Walterowi Benjaminowi czy Alfredowi Sohn-Rethelowi. Na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza ten ostatni: Polski czytelnik po raz pierwszy może zapoznać się z twórczością Sohn-Rethela – którego trzy teksty (dwa krótkie eseje poświęcone Neapolowi oraz pierwsze partie jego opus magnum „Praca umysłu i rąk”) znajdują się w numerze.
Data publikacji: 26.05.2026
Dodane przez: MJ
